Najczęstsze urazy na siłowni

Jacek Suchanowski Bez kategorii

urazy na siłowni

Najczęstsze kontuzje

Kulturystyka nie należy do sportów, w których często dochodzi do kontuzji. Urazy na siłowni, w porównaniu do sportów drużynowych takich jak: piłka nożna, koszykówka, rugby, czy siatkówka, ryzyko kontuzji podczas treningu na siłowni, są dość rzadkie.
Kontuzje jednak zdarzają się i najczęściej dotyczą ramion i stawów łokciowych [Fig.1.], nieco rzadziej stawów kolanowych oraz kręgosłupa.

urazy na siłowni

Fig.1. Najczęściej uszkadzane struktury w kulturystyce [wzorowane na Ritsch M., 2005.]

Do uszkodzeń w kulturystyce zazwyczaj dochodzi na podłożu sumujących się mikrourazów oraz mikroprzeciążeń. Najczęstszymi kontuzjami w kolturystyce [Fig.2.] są uszkodzenia stożka (pierścienia) rotatorów, następnie urazy ścięgien mięśni przedramienia oraz schorzenie w obrębie stawu kolanowego, mianowicie konflikt udowo – rzpekowy oraz patologia więzadła własnego rzepki (kolano skoczka).

urazy na siłowni

Fig.2. Najczęstsze urazy w kulturystyce [n=600, wzorowane na Ritsch M., 2005]

Prewencja

Całkowita prewencja kontuzji w kulturystyce i sporcie jest niemożliwa, ale przy świadomym nadzorze treningu oraz przy zachowaniu pewnych zasad można znacznie zmniejszyć ryzyko urazów. Świadome zapobieganie kontuzjom wiąże się ze znajomością głównych przyczyn urazów podczas treningu kulturystycznego, którymi są:

  • brak stretchingu
  • nieodpowiednie rozgrzewka bądź jej brak
  • niepoprawna technika wykonywanych ćwiczeń
  • podejmowanie zbyt dużych obciążeń w stosunku do swoich możlwości
  • zbyt słabe przygotowanie przed intensywnym treningiem
  • lekceważenie bólu
  • niewłaściwa pozycja ćwiczeń
  • brak odpowiedniej regenerecji (przemęczenie)
  • źle dobrany sprzęt

 

Rozgrzewka jest kluczowym czynnkiem w prewencji kontuzji. Ma ona na celu przede wszystkim zwiększenie temperatury ciała, poprawę ukrwienia oraz ruchomości w stawach, dzięki zwiększeniu gibkości więzadeł. Bez rozgrzewki kulturysta nie jest wstanie osiągnąć maksymalnych wyników. Nierozgrzane ciało jest bardziej podatne na urazy, poprzez zwiększone ryzyko naderwań mięśni oraz więzadeł.

Kolejnym ważnym czynnikiem w zapobieganiu uszkodzeń narządu ruchu jest odpowiedni trening rozciągający (stretching), z którego bardzo często rezygnują początkujący. Ćwiczenia rozciągające powinno wykonywać się tuż po rozgrzewce oraz jako zakończenie treningu. Stretching wspomaga regenerację oraz zapobiega przykurczom, zwiększając zakres ruchów. Ponadto trening musi połączony być z odpoczynkiem. Obok diety jest to najważniejszy czynnik dobrego treningu, a zarazem działanie prewencyjne.

W kulturystyce amatorskiej szczególną uwagę powinno zwrócić się na poprawę błędów w dobieraniu pozycji wyjściowych ćwiczeń oraz w technikce ich wykonywania. Nieprawidłowa pozycja wyjściowo sprzyja przeciążeniom skierowanym przede wszystkim na odcinek lędźwiowy kręgosłupa ale również na inne struktury, takie jak na przykład łąkotki stawowe.
Wśród amatorów bardzo częsta zauważalna jest chęć rywalizacji i chęć osiągnięcia jak najszybciej widocznych efektów, co wiąże się z narauceniem cięzkiego planu treningowego, często zbyt ciężkiego. W tym przypadku mięśnie nie są wstanie chronić stawów i więzadeł poddających się intensywnej pracy. Prawidłowo dobrany plan oraz cierpliwość i zdrowy rozsądek pozwala uchronić kulturystów przed przeciążeniem oraganizmu.

Profesjonalni kulturyści natomiast bardzo często bagatelizują dolegliwości bólowe, dążac uparcie do wyznaczonego celu. Kolejnym krokiem w uniknięciu kontuzji jest nie ignorowanie bólu. Zaleca się przerwanie treningu i zdiagnozowanie źródła dolegliwości, aby wyelomonować ból i wrócić do treningu.