Zespół cieśni nadgarstka (ZCN)

Jacek Suchanowski Staw nadgarstkowy

zespół cieśni nadgarstka
ZCN, czyli zespół cieśni nadgarstka,  to zespól objawów chorobowych związanych z uciskiem nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. Kanał nadgarstka to tunel ograniczony od dołu i po bokach kośćmi, a od góry więzadłem poprzecznym nadgarstka. Wewnątrz kanału nadgarstka przebiega n. pośrodkowy wraz z dziewięcioma ścięgnami zginaczami do palców I–V.

 zespół cieśni nadgarstka
http://rehabilitacja2.blogspot.com/2013/04/zespo-ciesni-nadgarstka.html

ZCN w większości przypadków jest idiopatyczny (nieznana przyczyna) i dotyka przede wszystkim osób w wieku powyżej 40 roku życia, lecz niestety coraz częściej objawy choroby dokuczają ludziom młodym w związku z prowadzonym stylem życia (dużo czasu przy komputerze). Dolegliwości dotyczą na ogół ręki dominującej.

Ucisk nerwu najczęściej pojawia się stopniowo i wywołuje go przeciążenie spowodowane wykonywaną pracą bądź aktywnością fizyczną. Do głównych objawów należy drętwienie i mrowienie w obrębie I-III palca. Towarzyszący ból pojawia się nagle, w pierwszej fazie choroby występuję przede wszystkim w nocy i często promieniuje do przedramienia oraz rzadzej do barku. Dodatkowo pojawia się obrzęk, utrata precyzji w palcach oraz osłabiony chwyt.
Podstawą do rozpoznania tej jednostki chorobowej jest połączenie badania przedmiotowego z badaniem elektroneurofizjologicznym (EMG). Badania elektroneurofizjologiczne (EMG) uważa się za najczulsze badanie, umożliwiające potwierdzenie rozpoznania neuropatii uciskowych.
Leczenie choroby może być zachowawcze (nieoperacyjne) lub operacyjne. Metody zachowawcze leczenia ZCN zawierają:

  • unieruchomienie i usztywnienie nadgarstka
  • leki przeciwzapalne
  • fizykoterapie (ultradźwięki, krioterapia)
  • neuromobilizacje
  • masaż funkcyjny
  • ćwiczenia manualne ręki, ćwiczenia stabilizacyjne, stretching

W przypadku utrzymywania się objawów bądź ich narastania po leczeniu zachowawczym konieczne jest leczenie operacyjne.

Leczenie operacyjne polega na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka w celu zmniejszenia ucisku nerwu poprzez zwiększenie objętości kanału nadgarstka.
Najlepszą metodą operacji dla sportowców jest metoda endoskopowa. Trwa ona dosłownie kilka minut (przez małe nacięcie wprowadza się minikamerę połączoną z nożem). Powrót do zdrowia po tym zabiegu jest krótki, ponieważ cięcie wykonuje się na spodniej części nadgarstka, co wiąże się z małym uszkodzeniem tkanek. Czynności, takie jak jedzenie, ubieranie się, można wykonywać już następnego dnia po zabiegu.

Zdjęcie: http://source.southuniversity.edu/physical-therapy-crucial-to-sports-injury-recovery-59068.aspx