Zespół tarcia pasma biodrowo – piszczelowego

Jacek Suchanowski Staw kolanowy

Zespół tarcia pasma biodrowo – piszczelowego

Zespół tarcia pasma biodrowo – piszczelowego to schorzenie występujące w wielu dyscyplinach sportowych. Przeważnie występuje ono w sportach wymagających częstych ruchów zginania kolan (kolarstwo, piłka nożna, narciarstwo). Zespół tarcia biodrowo – piszczelowego jest główną przyczyną bólu w bocznej część stawu kolanowego wśród biegaczy.

Ból towarzyszący chorobie pojawia się podczas wysiłku, najczęściej podczas zbiegania ze wzgórza i ustępuję po odpoczynku. Ból jest tępy, a jego siła zazwyczaj wzrasta wraz ze wzrostem tempa i intensywności treningu. Zbieganie ze wzgórza zwiększa tarcie między pasmem biodrowo – piszczelowym, a nadkłykciem bocznym k. udowej. Dodatkowo wysiłek tego rodzaju ogranicza stopień zgięcia stawu kolanowego, a największe tarcie między dwoma strukturami występuję przy zgięciu kolana pod kątem 30 stopni.

Zespół tarcia pasma biodrowo – piszczelowego

http://optimumsportsperformance.com/blog/?p=375

Diagnozując zespół tarcia pasma biodrowo – piszczelowego trzeba wykluczyć inne schorzenia powodujące ból w bocznej części stawu kolanowego, do tych schorzeń należą :
• Uszkodzenia łąkotki
• Patologia (niestabilność) więzadeł
• Złamania przeciążeniowe
• Zapalenie pochewki ścięgna mięśnia podkolanowego

Badania dodatkowe takiej jak: RTG, MRI (rezonans magnetyczny), TK (tomografia komputerowa) nie są pomocne w wykryciu zespołu tarcia pasma biodrowo – piszczelowego, ale pomagają wykluczyć powyższe schorzenia powodujące ból w bocznym przedziale stawu.
W badaniu, charakterystycznym objawem jest tkliwość nadkłykcia bocznego k. udowej. Ponadto podczas diagnozowania wykonywane są testy kliniczne (test Obera, test prowokacyjny Noble’a).
Zespół tarcia pasma biodrowo – piszczelowego leczy się przede wszystkim zachowawczo. Na początku leczenie opiera się na zwalczeniu stanu zapalnego stawu poprzez ciągłe chłodzenie stawu oraz odpoczynek. Terapia oparta jest na zlikwidowaniu niekorzystnie wpływających czynników zewnętrznych (szpotawość kolana, piszczeli i pięty, supinacja przodostopia). Podczas usprawniania stosuję się ćwiczenie rozciągające pasmo biodrowo – piszczelowe, mięsień napinacz powięzi szerokiej oraz zewnętrzne rotatory stawu biodrowego oraz wzmacniające grupę odwodzicieli biodra.
Przed powrotem do sportu pacjent powinien przejść pełen program rehabilitacyjny. Nie ma odgórnie określonych kryteriów powrotu do treningu. Zawodnik nie powinien odczuwać bólu, podczas ćwiczeń oraz charakterystycznych ruchów z danej dyscypliny sportu, powinien wzmocnić osłabione mięśnie, aby zmniejszyć ryzyko kolejnego urazu.